Taner Özdeş Web Sitesi Makaleler

İnsanlar Hakkında Bildiklerim

29.06.2008

Mary Kay Ash’in liderliğini tanımlayan ve başarısına önemli ölçüde katkıda bulunan unsurlardan biri, insanlara birey olarak değer vermesidir. Bu kavram, Ash’in kendi adını taşıyan kozmetik firmasının sloganı olmakla kalmamış, aynı zamanda yaşam şekli olmuştur.

Bu sıradışı kadın, şirketini, kadınlara kişisel ve finansal başarı için sınırsız fırsat sunmak üzere kurmuştur. Neden böyle bir şeyi hedeflemiştir? Çünkü, insanlara değer vermiştir. Onun için, herkes “biri”dir. Sonuçta bu anlayış, onu başarılı kılmıştır. Mary Kay’in yaşamında böylesine önemli bir yeri olan bu felsefeyi düşünmek, yıllar içinde insanlar hakkında keşfettiğim birkaç gerçeği aklıma getirdi. Aşağıda, liderlik ettiğiniz insanları anlamanıza ve onlara daha etkili bir biçimde liderlik etmenize yardımcı olacak beş temel ilke sunulmaktadır.

1. Herkes biri olmayı ister.
Bu, doğru değil midir? Herkes birşey başarmak ister. Biraz değeri olsun ister. Az da olsa tanınmak ister. Ve elbette, biraz onaylanmak ister.

2. Hiç kimse ne kadar umursandığını öğreninceye kadar, ne kadar bildiğinizle ilgilenmez.
Bunu sık sık söylerim. Tekrar etmeye değer bir konudur; çünkü çok önemlidir. İnsanlara yaklaşmak ve yaşamlarını değiştirmek istiyorsanız, onlara önce ilişkisel yönden yaklaşmalısınız. Onlara ne bildiğinizi söylemeyin. Onları bilginizle değil, şefkatinizle etkilersiniz.

3. Herkes birine ihtiyaç duyar.
Ara sıra, “Hiç kimseye ihtiyacım yok. Ben özgürüm; kendi kendini yetiştirmiş bir erkeğim (ya da kadınım),” diyen birine rastlarım. İnsanlar, bana bunu söylediklerinde onları tebrik edeceğimi düşünürler. Ama etmem. İşin aslı, tepkim tam tersi yönde olur. Kendi başınıza “en büyük” olamazsınız. Birşeyi tamamen kendi kendinize yapmışsanız, aslında pek birşey yapmamışsınızdır.

4. Birine yardım eden kişi, birçok kişiyi etkiler.
Birine yardım ettiğinizde, yalnızca o kişiye yardım etmezsiniz. Aynı zamanda, doğrudan ya da dolaylı olarak, o insanın etki alanındaki herkese yardım edersiniz. Etkinin gücü, her zaman katlanarak artar.

5. Bugün biri ayağa kalkacak ve bir kimse olacak.
Bu, Mary Kay’in temel anlayışlarından biri olmuştur. Her insanın değerli olduğuna öylesine güçlü bir biçimde inanıyordu ki daha siz görmeden sizin değerinizi anlayabiliyordu. Siz fark etmeden önce potansiyelinizi kavrayabiliyordu. Mary Kay böyle bir kadındı. Bu, onu büyük bir lider yapan unsurlardan biriydi.

Mary Kay’in yaşarken edindiği şöhrete sahip olamayabilirsiniz; ama bu beş fikri gönülden benimser ve buna göre hareket ederseniz, bir lider olarak ve diğer tüm rollerinizde başarı şansınızı önemli ölçüde artırırsınız.

Yazar: Dr. John C. Maxwell

2 Başarılı İş Kadını ile tanışmam; birinci hikayem

25.06.2008

Bu yazıyı Antalya’daki Hillside Su otel odamın balkonundan muhteşem manzaranın ilhamı ile yazıyorum. Yazı yazmanın şarkı bestelemekten ve resim yapmaktan farkı yoktur. Ruhen ve fiziken hazır olmanız, ilham almanız gerekir. Ben yazmaya hazır olduğumda konunun dışında hiç bir şeyi düşünmem, sadece yazarım. Hillside Su’nun büyülü ortamında insan 3 gün gibi kısa bir sürede kendini yenileme imkanını buluyor. Hillside Su ile ilgili duygu ve düşüncelerimi önümüzdeki haftalardaki yazılarımda yer vereceğim.

Bu hafta iki özel kişilikle tanışma imkanım oldu; ikisi de başarılı birer iş kadını ve tesadüfler bizi tanıştırdı. Prp Multimedya ortağı Berrin Güzel ve Housecafe ortaklarından Canan Baltacıoğlu. Bu iki başarılı iş kadını ile sadece birer saat sohbet etme imkanım oldu. İkisi de beni çok etkilediler. Bugün basında birçok güçlü, başarılı diye adı geçen iş kadınları arasında adlarını görememiştim, ama kendilerini tesadüfler eseri keşfetme imkanım oldu. Yeni bir insanla tanışmak, sohbet etmek, onu keşfetmek bana huzur, mutluluk ve keyif verir. Kader bazen belli insanları hayatınıza sokar. Gerisi size kalmıştır!

Bu yazının çok uzun ve haksızlık olmaması için iki bölümde yazmaya karar verdim. O kadar yazacak şey var ki, ama ben aklımda kalanları ve beni etkileyen şeyleri sizlerle paylaşacağım.

Berrin Hanım, Prp Multimedya ( www.prp.com.tr) firmasının ortağı. Şirketi eşiyle birlikte kurmuş. Berrin Hanım Pazarlama dünyası ile ortak düzenlemiş olduğumuz “Satış Algısı” anketinde kura ile benimle yemek yeme hakkı kazanmıştı. Tamamen tesadüf eseri! İkimizin de yoğun temposu sebebiyle iki ay sonunda kendisi ile öğlen yemeği konusunda anlaştık.

Bir insan hakkında ilk 30 saniye içinde edindiğiniz izlenim, kolay kolay değişmez. Berrin Hanım pozitif, mutlu, kendisi ile barışık bir iş kadınıydı. Kendisi bir süre profesyonel çalıştıktan sonra, daha önce edinmiş olduğu tecrübelere dayanarak, eşi ile birlikte multimedya şirketi kurmaya karar veriyorlar. Yaptıkları işler arasında en ilgimi çeken bir çok CEO için prezantasyon hazırlamaları oldu. Bana saydığı isimleri paylaşamam ama Türkiye’nin önde gelen iş adamları olduğunu söyleyebilirim. Ne müthiş bir fikir dedim! Powerpoint prezantasyonu hazırlamak için bir şirket kuruyorsunuz. Ama ne kadar doğru. Bugün giyinmek için bir imaj danışmanı ile alışverişe giden iş adamları varsa, powerpoint gibi teknoloji bilinmesi gereken bir konuda danışmanlık alınması da aynı derecede doğal, hatta zekice bir fikir.

Yemek boyunca 10 yıllık arkadaş gibi birbirimizle deneyimlerimizi paylaştık. Kendisinden etkilenmiştim. Müthiş mütevazi, samimi, pozitif ve içten bir dille konuşuyordu.

Tesadüf değil mi? Berrin Hanım ile tanışmadan bir gün önce Eduplus’in Genel Müdürü Çağlayan’dan bir telefon gelmişti. Satış zirvesinde bir panele katılmamı istiyorlardı. Hazırlanmam için sadece 1,5 gün zaman vardı. Nasıl da yoğundum. Ama yine de hemen kabul ettim. Panelde genelde sunum hazırlanmaz, sadece konuşulur. Ama benim hazırlık için süremin kısa olması sebebiyle istediğim şekilde bir konuşma yapmam için yeterli sürem yoktu. Berrin Hanım’a çok güvenmiştim. Yemekten sonra kendisini hemen aradım ve çok önemli bir sunumum olduğunu, kendisinin bana yardımcı olup olamayacağını sordum. Ayrıca 250 kişiye şirketi konusunda bilgi vereceğime, kendisi içinde güzel bir tanıtım fırsatı olacağına da ikna ettim. Kabul etti. Ama bu prezantasyonu hazırlaması için sadece 4 saat süresi vardı. Kim yapardı böyle bir iyilik? Hem de riskli idi!

Sunumumun içeriğini hemen gönderdim. Kendisinden iki saat gibi kısa sürede bir taslak geldi. Çok heyecanlıydım. Kendisine o kadar güvenmiştim ki. Bu sunumu başarılı ile yapacaktım. İçeriğim oldukça iyiydi. 8 dakika sürede insanları etkilemem gerekiyordu. Başarılı bir sunumun insanlar üzerinde ne kadar önemli olduğunu biliyordum. Sunduğunuz içerikten daha bile önemli olabilir.

En sonunda gelen emaili açtım. Tam anlamıyla en sevdiğim sözcük ağzımdan döküldü : “Vay!” dedim. Berrin Hanım’ı niye daha önce tanımadığıma üzüldüm. Aslında bugün sunum, prezantasyon yapan her yöneticinin muhakkak böyle bir danışmanlık alması gerekir. Bunun ayıbı olamaz. O kadar fark vardı ki.

Bana gönderdiği imajların ücretli olduğunu ve $ 50 ödemem gerektiğini söyledi. İmajları bir daha kullanmam diye düşündüm. Ama o kadar muhteşem bir bütünlük vardı ki. Tamam, satın alıyorum, dedim. İçime müthiş bir huzur geldi ve ertesi gün yapacağım sunum konusunda kendimi güvende hissettim. İstemeyerek de yer alacağım bu panelde, şimdi bu kararı aldığım için kendimi kutladım. Artık hazırdım. Kendime güvenim gelmişti.

Ertesi gün 250 kişinin önünde panelde sunumumu yaptıktan sonra konuşmamı şöyle sonlandırdım. “ Günümüzde fark yaratmak için her zaman büyük fikirlere ve buluşlara ihtiyacınız olmayabilir, bugün Prp firması gibi sadece CEO’lar için powerpoint prezantasyon hazırlamak için bile kendinizi bir iş kurabilirsiniz. Önemli olan basit ve bir ihtiyacı karşılaması.” Alkışlar işimi iyi yaptığımı teyit ediyordu. Çok mutlu olmuştum.

Ertesi günü “ Limit Sizsiniz” seminerimde yine bu sunumdan bahsettim. Yaratıcılığın ne kadar önemli olduğunu, insanın bir konuya odaklandığında nasıl müthiş sonuçlar elde ettiğinden bahsettim. Herkes o kadar merak etti ki, sunumun konuyla hiçbir alakası olmamasına rağmen gelen ısrarlar sonucunda katılımcılara göstermek zorunda kaldım.

Hikayenin güzel kısmı, ertesi gün Berrin Hanım’ı gün teşekkür etmek için aradım. Kendisi de bana geçen gün seminerime katılan bir arkadaşının tanıdığının eğitimim sırasında kendi şirketinden bahsettiğimi anlatmış. Şu sözleri arkadaşı hayretle söylemiş : “Berrin, sen CEO’lara prezantasyon gerçekten hazırlıyor musun? Hiç bilmiyordum.”.

Pazarlama ve satış ta benim uzmanlık konum

Berrin Hanım ile tanışmak büyük bir keyif ve benim için bir şanstı. Bundan sonra önemli sunumlarımı sizce ben kime hazırlatacağım?

Satış ve pazarlamada basit mesajlar, fikirler ve yenilikler her zaman sizleri başarıya götürecektir. Yeter ki gerçek ihtiyacı bulun!

İkinci tanışmam, House Cafe ortaklarından Canan Baltacıoğlu ile ilgili hikayem bir sonraki yazımda yer vereceğim.

Sevgilerimle,

Taner Özdeş

3'e 1: Tutku Oranı

23.06.2008

Çocukların istedikleri oyuncakları içeren uzun listeleri, annelerin ise uzun "yapılacaklar" listeleri vardır. Parasal endişelerimizi bir yana bırakabilirsek, çocukların yaşgünleri ya da başka bir özel gün için istedikleri oyuncaklar hakkında konuşmalarını dinlemek heyecan vericidir. Çocuğunuzun hiç "Yeni bir tren seti almalıyım" ya da "Yeni bir bebeğe ihtiyacım var" dediğini duydunuz mu? Onların birşeye neden ihtiyaç duyduklarını anlattıklarını dinlemiş olabilirsiniz; ama genellikle, siz onlara anlattıktan sonra, o oyuncağa ihtiyaç duymazlar. Çocuklar, istedikleri oyuncak için kalpten gelen bir tutkuyla işe başlarlar ve bu tutku, yalnızca hediyelerini açtıkları o özel güne kadar artar.
Peki siz "yapılacaklar" listeniz hakkında kendinizi tutkulu hissetseniz ne olurdu? Bu durum, gününüzü nasıl değiştirirdi? Bu fikre şu anda gülüyor olabilir ve zihninizde, kendini çamaşır, ev işi ve bir iş için bir yere gitmek konusunda tutkulu hissetmenin imkânsız olduğunu mantığa vurmaya çalışabilirsiniz. Bir an için eski inançlarınızı bir kenara bırakmanızı ve yeni bir paradigmayı düşünmenizi talep edeceğim. 3'e 1 tutku oranı, yaşamınızdaki her üç "yapmak istediğiniz" şey için tek bir "yapmanız gereken" şey bulunduğunu ifade eder. Açıklayayım.

Bir parça kağıt alın ve bu hafta yapmanız gereken bütün işleri/aktiviteleri yazın. Listeniz, şuna benzeyebilir:
"Çamaşırı bitirmeliyim."
"İşe gitmeliyim."
"Bakkaliye alışverişi yapmalıyım."
"Kuru temizlemeciye gitmeliyim."
"Kızları dans kursuna götürmeliyim."
"Akşam yemeğini pişirmeliyim."
"Yerleri silmeliyim."
"Faturaları ödemeliyim."

Bütün bunları yazarken enerjinize dikkat edin. Tahminimce, bir tür zorunluluk, enerji eksikliği ve muhtemelen korku hissediyorsunuz. "-meli/-malı" ekleri, bir iş ya da aktiviteye yönelik düşük seviyeli taahhüdü belirtir. Yaklaşık %26-50 oranında bağlılık hissedersiniz. Bu da söz konusu iş için enerjinizin yarısını, belki de daha azını kullandığınız anlamına gelir.

Şimdi kağıt parçanızı çevirin ve bu hafta yapmak istediğiniz bütün işleri/aktiviteleri yazın. Annelere bu soruyu sorduğumda aldığım tipik yanıtlar şunlar oluyor:
"Uyumak istiyorum."
"Kitap okumak istiyorum."
"Alışveriş yapmak istiyorum."
"Masaj yaptırmak istiyorum."
"Kız arkadaşımla öğle yemeğine çıkmak istiyorum."
"Güzel bir film izlemek istiyorum."

Yaşamımızda birşey istediğimizde, söz konusu fırsat konusunda heyecan duyarız. Enerjimiz yüksektir ve işe/aktiviteye fazlasıyla bağlanmışızdır. Başarı ihtimali de yüksektir.

Peki, yaşamınızda 3'e 1 tutku oranını kullanmanızı engelleyen nedir? Anneler, yapmak istedikleri işleri/aktiviteleri daha sık yapamamalarının nedeni olarak genellikle suçluluk duygusunu ve zamanı gösterirler. Ben ise daha sağlıklı bir ölçüm için bir başka nedeni ortaya süreceğim: tutum.

Suçluluk Duygusu
Bazı anneler, istedikleri şeyi yapmak konusunda suçluluk duyarlar. Ailenizin ihtiyaçlarını karşılamak ile kişisel ihtiyaçlarınızı beslemek arasında sağlıklı bir denge kurmuşsanız, neden suçluluk duymak zorunda olasınız ki? İyi bir anneyi oluşturan unsurlar hakkındaki inançlarınız neler? "Annelik" tanımınız, sahip olduğunuz her şeyi başka herkese fedakâr bir biçimde vermeniz gerektiğini mi söylüyor? Öyleyse, şunu unutmayın; kendinizi yeniden doldurmak için zaman ayırmıyorsanız, varınızı yoğunuzu veremezsiniz.

Zaman
Zamanımızın yaşamlarımıza hükmetmesine izin verirsek, hükmedecektir. Zamanımızın kontrolü bizdedir ve zamanımızı nasıl kullanacağımızı seçme gücüne sahibiz. Yaşamlarımızda 3'e 1 tutku oranını kullanmak, yapmak istediklerimizi en az yapmak zorunda olduklarımız kadar özenle programlamak konusunda istekli olmamızı gerektirir.

Tutum
Hiçbirimiz zaman zaman tutum ayarlaması yapmamız gerektiğini kabul etmek istemeyiz; ama bunu hepimiz yaparız. Yapmak zorunda olduklarımız hakkında tutumumuzu değiştirmek, bu işleri/aktiviteleri yapmak istediklerimize çevirebilir ve 3'e 1 tutku oranını çok daha kolaylaştırabilir. Çamaşır yıkamak istiyorum ki yarın hepimizin temiz iç çamaşırları olsun. Yerleri silmek istiyorum; çünkü, temiz yerlere bakmaktan zevk alıyorum. Bazen tutum ayarlaması, enerjimizi değiştirmek için farklı birşey yapmamızı gerektirir. "İşe gitmek istiyorum; çünkü, yaptığım işi seviyorum" demeniz için ne yapmanız gerekir? Sevdiğiniz bir müziği dinlemek, ev işine yönelik bakış açınızı nasıl değiştirirdi?

Bir keresinde bir anne bana inanmayan gözlerle baktı ve sordu: "Yaşamınızda gerçekten her yapmanız gereken iş için üç yapmak istediğiniz iş var mı?" Yanıtım, gayet net bir EVET idi. Öyle olmadığında ise tutumumu değiştirmeye çalışırım.

Yazar: Lori Radun

Başarının Sırları

19.06.2008

Hayatında önemli başarılara imza atmış , kariyerinin zirvesinde olan bir işadamına söyleşi sırasında bir gazeteci :

"Başarının sırrı nedir sizce? " diye sordu.

Cevap çok kısaydı: "İki kelime. "

"Peki o iki kelime nedir,efendim? "

"Doğru Kararlar. "

"Peki, doğru kararlar nasıl alınır? "

"Bir kelimeyle"

"O nedir peki? "

"Tecrübe"

"Peki, bu tecrübe nasıl elde edilir? "

"İki kelime ile... "

"O iki kelime nedir? "

"Yanlış kararlar. "

Babam bana hayatı kelimelerle anlatarak değil, adam gibi yaşayarak öğretti

15.06.2008

Bugün Babalar günü... Babalar gününü kutlamak için evimize, benim ve eşimin ailesini, kız kardeşimi ve eşini kahvaltıya davet ettik. Ev davetleri eskisi kadar tercih edilmese de keyfi bir başkadır. Güldük, eğlendik, güzel şeyler paylaştık. Ailenin önemini küçük yaşımda idrak etmişimdir ve benim için çok önemli bir güçtür ailem.

Oğullarım Cem ve Emre, her sene babalar gününde mutlaka bana yazı veya şiir yazarlar. Yazı yazmaya öğrenmeye başladıkları günden itibaren her yıl yazarlar ve bana baba olmanın gururunu ve mutluluğunu yaşatmışlardır. İkiside büyüdü, kocaman adam oldular, biri 16, diğeri 17 yaşında. Sabah kalktığımda bu sene de yazarlarmı diye düşündüm. İnsan yaşlandıkça saf duygularını çocukluğundaki gibi yaşayamıyor, bastırıyor. Yaşlanınca ise tekrar daha fazla duygusallaşıyor. Keşke hayatımız boyunca duygusallığımızı doya doya yaşayabilsek. Bu duygular içinde ikiside birden yanıma paketleri ile geldi. Ellerinde ise yazıları vardı. Ne kadar mutlu oldum bilseniz. En büyük nedeni bu yazılarını bu sene köşemde yayınlamaya karar vermiştim. Ya vermezlerse o zaman ne yapacaktım. Bu yazı yayınlanmayacaktı. Bende üzülecektim.. Yazımın sonunda yazılarını sizlerle paylaşacağım. Çünkü her ikisiyle de gurur duyuyorum.

"Duygusal zeka" ve "Limit Sizsiniz" seminerlerimde, anne ve babanın çocukların özgüvenini oluşturmada çok büyük payı olduğundan bahsederim. Çocuklar üzerinde yapılan araştırmalara göre, anne ve babanın çocuğu üç dört yaşına kadar yetiştirme biçimi, çocuğun erken yıllardaki özgüven derecesini belirlediği ortaya çıkmış.

Kim olursanız olun, anne babanız yaşamınızın en önemli kişileri olarak kalırlar. Bunun nedeni, kendinizi nasıl duyumsadığınızı belirleyen en güçlü etkenleri size aşılayanların onların olmasıdır. Yüksek özgüven elde etme çabalarınız, içinizdeki yargılayıcı ve cezalandırıcı seslerin ne kadarının çocukluğunuzda duyduklarınız olduğunu gösterir. Bugün boğuştuğunuz korkular, sınırlamalar, umarsızlıklar ilk yıllarınızdan beri sizinle beraberdir. Kendinizi, yeterli ya da yetersiz, akıllı ya da aptal, etkileyici ya da yardıma muhtaç, sevilmeye değer ya da değersiz görmenizi sağlayan anne babanızdır. Sizin mutlu etmek istediğiniz kişiler de onlardır. Çocuklarda anne babanın onayına gereksinim o derece güçlüdür ki, onların onayını istemek anne babanın ölümünden çok sonra da devam edebilir.

Bebek uyanık olduğu her an, sizden kendisi hakkında bir şeyler öğrenir. Siz bu yeni kişinin kim olduğunu yansıtan bir aynasınızdır. Bir bebek ona gülümsemenizden harika bir varlık olduğunu, dokunuşunuzdan korunmakta olduğunu, ağlamasına gösterdiğiniz ilgiden etkili ve önemli biri olduğunu öğrenir. Bunlar, kendisine vereceği değerleriyle ilgili ilk dersler ve özgüven yapısının ilk tuğlalarıdır.

Çocuklar büyüdükçe onlara kim olduklarını yansıtacak başka aynaları da olur. Öğretmenler, arkadaşlar, bakıcılar, hepsi bu rolü üstlenir, ancak çocuk her zaman anne babasının ona duyumsattığı kendini iyi hissetme duygusuna, ona verdiği öneme ve temel değer yansımalarına dönecektir. Sosyal, ölçülü ve sağlam benlik değerleri olan çoçuklar yetiştirmenin tek yolu vardır. Bu da çocuğunuzu, kendinizi ve aranızdaki iletişimi sürekli gözlemlemektir.

Çocuklarımdan her yıl babalar gününde aldığım bu duygulu yazılar baba olarak kendimi gözlemlememi sağlayan çok değerli bir iletişim aracı ve bana sunulan bir armağandır.

Nasıl bir babayım? Çoğunuzun yargılarında göre kötü, kendime göre iyi, çocuklarıma göre mükemmel. Benim için doğru olanı çocuklarımın düşüncesidir. Hayatta benim için en değerli varlıklardır. Onlara en iyiyi ve mükemmelli vermek, yanlarında olmak, yol göstermek, gerektiğinde desteklemek, gerektiğinde eleştirmek, gerektiğinde korumak, gerektiğinde değerli olduklarını hissettirmek benim görevim.

Anne baba olarak vereceğiniz özgüven inanın dünyanın en mükemmel üniversitesinden daha kıymetlidir. Doğan Cüceloğlu Özgüvenin insanın başarısındaki payı yüzde 85’dir diyor. Kendisinin bir sözü hiç aklımdan çıkmaz. “Çocuklarınıza tek bir şey öğretin; yalan söylemeden kendilerini ifade etmesini öğretin. Dürüst olmasını öğretin.”

Şimdi bu yıl iki sevgili oğlumdan aldığım duygu yüklü yazılarını sizlerle -bir babanın gururu- ile paylaşmak istiyorum. Onları çok seviyorum:

En mükemmel babasına , - Babama-

Zor bir hayat benim yaşadığım

Düşünmeden atılamaz adımlarım

Tek başıma asla yapamam

Seninle yaparım babacığım

Yarınlar bilinmez bu dünyada

Kapılar kapanır her hatada

Benim kapılarım hep açık

İşin hüneri benim babamda

Evimizde herşey var, olmayan yok

Herkes sağlıklı , karınlar hep tok

Var olandan var hem de çok

Bunların hepsi sayende babacığım

Elimi tut beni bırakma

Uzaklaşıp beni ağlatma

Yanımızda ol bu bize yeter

Babalar günün kutlu olsun BABA !!!

Özel Notu : Mısralar yetmiyor seni anlatmaya...

Sitendeki makalelere devam et, her zaman arkandayım..

Emre Özdeş ( 16 yaşındaki oğlum)

Babama

Birisi bana gelse, sana bir şans versem ve hayalindeki babayı sana versem dese, ben ona dönüp ; “boş işlerle uğraşıyorsun, ben zaten ona sahibim” der ve gülerim. Çünkü gerçekten benim için öylesin . O adamın bana şans vermesine gerek yok, çünkü ben senin gibi bir babam olduğu için çok şanslıyım. İnsanlarla seni tanıştırırken babam deyip seni göstermek bana ayrı bir gurur katıyor. Başarılı bir babam olduğu için gurur duyuyorum içten içe. Bizdeki emeğin tartışılamaz ama emin ol ki sen çok güzel, kökü derin tohumlar ektin. İleride hepsinin karşılığını alacaksın. Biz başarılı çocukların olarak karşında olacağız. Belki tenis şampiyonu oluruz, belli mi olur ! Canım babam sen her zaman en iyisini hak ediyorsun. Aslında bugün değil hergün senin günün çünkü sen her zaman bizim için çok değerlisin.

Yakışıklı babamız

Bizim yürekten bir parçamız

Onun başarısını tartışamayız

Açıklıyordur her şey bu gururlu bakışlarımız

İyi ki burdasın

Hayatımızın her tarafındasın

Unutma sakın seni nasıl sevdiğimizi

Aydınlatacağız Özdeş’lerin geleceğini

Daha birlikte çok kutluyacağız

Bir çok babalar günlerini

Babacığım babalar günün kutlu olsun

Cem Özdeş ( 17 yaşımdaki oğlum)

Mümün Sekman "Limit Sizsiniz" kitabından şu sözler ile yazımı bitirmek istiyorum. Bir çocuğun en büyük avantajı neyi yapamayacağını henüz öğrenmemiş olmasıdır. Çocuklar bu yüzden her zaman sınırlarını zorlar, kendi en iyi yapabileceklerini ortaya koymaya çalışırlar.Bir şeyin yapılması değil, o işi kendilerinin yapabilmiş olması onları mutlu eder.

Her insan kendi kanatlatıyla uçma isteğiyle doğar ancak zamanla kafası “kafeslenerek” bu isteği unutturulur.

Bırakın çocuklarımız kendi kanatlarıyla uçmayı öğrensinler, bırakın onlar istedikleri kişiler olsun. Bizim istediğimiz kişiler değil. Ben de iyi bir baba olarak bunu yapmaya gayret ediyorum.

Tüm babaların babalar günü kutlu olsun.

Sevgilerimle,

Taner Özdeş

Olumlu Tutum ve Başarı

09.06.2008

“Dünya da sadece birkaç şey olumlu bir etkiden daha güçlüdür. Bir gülümseme. Bir olumlu kelime ve umut. İşler çok zorlaştığında da bir “Sen yapabilirsin” Richard M. DeVos

İş, özel ya da sosyal yaşamımızda bazen bir şeyler ters gider. İş dünyasında bazen yöneticiler bu sorunu çözer, bazen de özel yaşantımızda bir dostumuz yardım edebilir. Bazen de yapacak hiçbir şey yokmuş gibi gelir. Böyle bir durumda belki de en kritik sorun işimizde, çevremizde olumlu tutumu, sevgiyle gülümseyen yüzü ile bize destek vermeye hazır bir insanın bulunup bulunmadığıdır.

İçinde yaşadığımız kültür bu tarz olumlu insanların bulunması, yaşaması ve hatta çoğalmasını teşvik ediyor mu? Yoksa olumlu olmayı, başkalarına yardım etmeyi ve destek göstermeyi cezalandırıyor mu? İş, özel ve sosyal yaşamınızda bu üç tutuma sahip insanlardan en sık hangisiyle karşılaşıyorsunuz? Böylece içinde yaşadığınız kültürün hangisini ödüllendirdiğinin de farkına varabiliriz. Siz de kendinizi evde ve işte ayrı ayrı değerlendirin. Zamanınızın hangi rolü oynuyorsunuz.

Destek Veren, Yardım Edenler: Dünya ya olumlu gözle bakan. Kendisi gibi bütün insanların değerli ve önemli olduğu temel inancına sahip olan, olumlu düşünüldüğü zaman olumlu iş ve yaşam sonuçlarıyla karşılaşacağına inanan, insana duyarlı, sevgiyle gülümseyen bir yüze ve geniş bir iletişim ve ilişkiler ağına sahip insanlar. Kontrolü dışında olumsuz olaylarla da karşılaşabileceğinin farkında olan, bu nedenle karşılaşabileceği olumsuzluklara karşı öngörülü bir yaklaşımla önlemler almaya çalışan. Başarı odaklı, iş ve yaşamında ulaşmayı çok arzu ettiği, uğruna zaman, emek ve enerji harcadığı hedefleri olan, hedeflerine ulaşmak uğruna kimseye zarar vermemek için özel çaba harcayan insanlar. Olumluluk doğal bir durumdur diye düşünen, insanlara birlikte olmaktan hoşlanan, çevresindeki insanlara küçük hediyeler vermekten, onlara yardım etmekten mutlu olan, sorunu olan insanlarla karşılaştığında başrolü sorunu olana verebilen, dinleyen ve dinlediği kişiyi gerçekten anlamak için dinleyen, ona kendisini anlaşılmış hissettiren insanlar. Olumlu olmayı bir değer kabul eden ve bu değeri kendisinden sonraki kuşaklara da aktarmak için çaba gösteren bir tutum içinde yaşayan insanlar.

Suçlayan, Cezalandıran, Eleştirenler: Ben önemliyim ve değerliyim. Benim dışımdaki insanlar ise önemsiz ve değersizdir şeklinde bir yaşam görüşüne sahip insanlar. İnsanlara yukarıdan bakan, onların hiçbir işi doğru yapamayacağına, bilgi, beceri ve yeteneklerinin yeterli olmadığına, bu yüzden bütün işlerin ters gittiğine inanan insanlar. Eksikleri görme konusunda uzman olan, konuşurken sürekli nelerin eksik ya da yanlış olduğundan bahseden. Eksik ya de yanlış olanlar konusunda çözüm önerileri sunmak yerine kızmak, bağırmak şeklinde duygusal tepkiler gösteren insanlar. Başkalarını zor duruma düşürmekten çekinmeyen, yaşanan olumsuzlukların hep başkalarının yetersizliği yüzünden olduğuna inandığı için kendisi sorumluluk hissetmeyen insanlar. İnsanların iyi sonuçları hak etmediğine inanan, değersiz olduğu için başkalarının görüşlerine sürekli alternatif görüşler sunan. her şeye karşı olmanın bir değer olduğuna inanıp, aksini sorgulamayan, suçlayan, cezalandıran ve eleştiren insanlar.

Kurbanlar: Ben önemsiz ve değersizim. Bütün insanlar da benim gibi ezilmekte ve üzülmektedir. Bütün kötü şeyler benim başıma gelir. Pilavda bir tane taş olsa o da bana çıkar. Bizden adam olmaz, bu ülkeden adam olmaz, bu dünyadan adam olmaz vb. gibi uzanan değersizlik mesajlarını sürekli çevresine yayan insanlar. Sadece ben değil bütün insanlar kader kurbanıdır. Bizim başımıza gelen kötü olaylarda bizim hiçbir sorumluluğumuz yoktur. Kötü olaylardan kaçınmak mümkün değildir diye düşünen insanlar. Boynu bükük, omuzları düşük, öne doğru eğilmiş yürüyen, gözlerinde bir hüzün ve karamsarlık bulunan insanlar. Ne yapsam, ne kadar uğraşsam da bu kötü gidişi durduramam. Hayat zaten bir mücadeledir, bir savaştır. Bu savaşın kaybedenleri, ezilenleri de biziz diye düşünen insanlar. Konuşurken sürekli sorunlardan, çaresizliklerden, çözümsüzlükten bahsedenler. Bu çaresizliğe sık sık isyan eden, çekip gitmekten bahseden, duygusal karşı çıkışlarla ve kaçmakla bazı şeylerin hallolabileceği düşüncesine sahip olan insanlar

Neşeliler: Neşeli, keyifli, gülerek konuşan, espriler yapan. İnsanları yargılamayan, suçlamayan ve olduğu gibi kabul eden insanlar. Birkaç cümlede bir kahkaha atabilen, olayların komik yanlarını görebilen, en sorunlu durumların bile hoş ve gülmeye değer yanlarını gören ve bunu neşeyle paylaşıp insanları da güldürebilen insanlar. her şeyi dert edinmeyen, sıkıntılardan bahseden insanları sıkıcı bulan, girdiği ortamların neşesi olan insanlar. Bütün insanların neşeli, keyifli olması gerektiğine inanan, çocuksu saflığı ve art niyetsiz oluşu nedeniyle yaşam sevinci aşılayan ve çevresindeki insanları hızla çocuksu neşeye boğan insanlar. Sizin içinde yaşadığınız kültür hangisini ödüllendiriyor? Hangisi çevrenizde çok?

Yazan :

Vedat Erol

Necati Tekin - Bir Satışçı

07.06.2008

"Satışın 10 Altın Kuralı " kitabımı okuyan ve bu konuda bana mesaj gönderen okuyucularımdan email almak beni çok memnun eder. Hepsine geri dönmeye gayret ederim. Hatta bazıları ile de tanışmak için bir araya gelirim. Geçenlerde Necati Tekin adlı bir okuyucumdan email aldım.

Necati bana kitabım için aşağıdaki teşekkür yazısını iletti, beni ve ailemi çalıştığı mekan Portaxe’e (www.portaxe.net) hafta sonu için bruncha davet etti.

“Satışın 10 Altın kuralı gerçekten çok başarılı bir kitap. Elinize sağlık. Satış üzerine çalışanlara gerçek yolları gösteriyor. Bence Satışçının gerçek sermayesi olan müşteriye klişeleşmiş mal satma taktiklerini değil onları gerçekten kazanmanın yolunu anlatmışsınız. Ben Baltalimanı Portaxe Banquet mekanının satış yetkililerinden biriyim. Sizin anlattığınız, müşteri değil dost kazanma sistemini zaten kullanıyordum fakat bir senelik satışçı olarak; rapport gibi, görsel işitsel müşteriler gibi bazı sistemleri sizin kitabınız aracılığı ile öğrendim. Bunları da hemen uygulamaya başladım zaten. Sizi ailenizle birlikte Portaxe’a Pazar brunch’ına davet etmek isterim. Faydalı kitabınız için çok teşekkür ederim.”

Bende kendisini geçtiğimiz pazar günü ziyaret etmeye karar verdim. Necati , Bilkent Üniversitesi’ni bitirdikten sonra Ritz Carlton’da çalışmış, sonrasında Ziyafet Şefi olarak Portaxe’de kariyerine devam etme kararı vermiş.

Benim için ilk intiba çok önemlidir. Arabamı park ettiğimde, uzaktan Necati’yi gördüm. Kendisi firmanın sahibi gibi kapıda durarak müşterilere içten “hoş geldin” diyordu. Yanına gidip kendimi tanıttım. Bizim için deniz gören çok güzel bir masa ayırmıştı. Bir süre sonra kitabımla birlikte yanıma geldi. Kitabımı birkaç kere okumuş, notlar almıştı. 28 yaşında, ama yaşina göre çok olgundu. . Tavırları olumlu, yaklaşımı içten ve samimi idi. Heyecanı olmasına rağmen rahat bir tavırla yanıma gelmesi ve benimle hemen sohbete başlaması cesurca geldi. Bu davranışları bizi ailece rahat hissettirmişti.

Türkiye’de birçok satışçı satış veya kişisel gelişim kitapları okumazlar. Her şeyi bildiklerini zannederek, kendilerini geliştirmeye gerek olmadığını düşünürler. Hayat bir tecrübedir, deneme ve yanılma yoluyla bir çok şey öğreniriz. Ancak, her şeyi deneyecek zamanımız yoktur. Çoğu zaman diğer başarılı insanları taklit ederek, yazdıklarını okuyarak öğrenmeye çalışırız. Öğrenmenin başka yolu yoktur. Necati’ye hayat felsefemden ve değerlerimden bahsettim : “ Her sabah kalktığında bugün ne öğrenebilirim diye kendime sorarım. Amacım insanları sevmek ve yardımcı olmak, müşterilerime elimden gelenin en iyisini yapmak, kendilerini değerli hissetmelerini sağlamaktır. Böyle bir hayat felsefesi geliştirirsen, satış mesleğinde hiç yorulmaz, işini keyifle ve severek yaparsın.” dedim.

Her pazar günü D&R’a gidip, yeni çıkmış kitaplara göz atarım. Bir kısmına orada hızla göz gezdirir, çok beğendiğim kitapları da satın alırım. Bu haftada Napoleon Hill’in “Düşün ve Zengin Ol “ kitabını aldım. Kendisi dünyanın en başarılı insanlarının başarı sırlarını incelemiş. Kitabın temelindeki fikir : “Düşünce, amaç, kararlılık ve ateşleyici arzu ile birleştiğinde sanıldığından da kuvvetli maddeler haline gelir. Yenilginin en yaygın nedenlerinden biri, geçici yenilgi nedeniyle umutsuzluğa düşüp vazgeçme alışkanlığıdır. Çoğu insanın yaptığı da budur. “

Napoleon Hill, kitabında satışla ilgili bölümünde ise, kitabın kahramanlarından Darby için : “Potansiyel müşteri bir şey almadan beni göndermek istediğinde, kendi kendime şöyle diyorum: Bu satışı yapmalıyım. Yaptığım bütün satışların büyük bir bölümü insanlar “HAYIR” dedikten sonradır.”

Necati, gördüğüm kadarı ile çok başarılı bir satışçıydı. Hırsı, öğrenmeye açık ve aç olması, işine tutkusu sebebiyle sürekli kendisini geliştirmek istiyordu. Hayatta hedefleri vardı. Yeni müşteriler ile tanışıyor, mevcut ve yeni müşterilerini mutlu etmek için elinden gelenin en iyisini yapmaya gayret ediyordu.

Portaxe, Emirgan’da deniz kenarında her türlü kurumsal ve bireysel organizasyon yapmaya uygun bir mekan. Her türlü davetiniz için mekanı hayalinize ve isteğinize göre dekore ediyorsunuz.

Necati, çok güzel bir hikayesini bizlerle paylaştı. Düğün sahibi düğünün yapılacağı gün çok önemli bir dünya kupası final maçının oynanacağını öğrenmiş. Necati’ye bu akşam kimse gelmez demiş. Necati’nin aklına süper bir fikir gelmiş. Mekanı dünya kupası finaline uygun hale getirmişler. Menüler, masalar, mekan tam maç havasına bürünmüş. Mükemmel bir akşam olmuş. Misafirler son derece memnun ayrılmışlar. Necati, sıcak, samimi tavrı ve yaratıcı fikirleri ile müşterilerinin hemen dikkatini çekiyor.

Necati mekanın kapasitesini dolu tutmak için sürekli yeni fikirler geliştiriyor. “Ben mekan değil, hayal satıyorum” diyor. Fiyatlar diğer benzeri (deniz kenarı) mekanlarına göre uygun olmasına rağmen, çok da ucuz değil. Bazı bireysel talepleri, mekanda rezervasyon yok ise, 10 gün öncesinden haber vermek şartıyla, daha uygun fiyattan kiralıyor. Pazar günleri saat 2 ye kadar (kişi başı 25 YTL den) Brunch hizmeti veriyor.

Necati’nin ileride çok başarılı olacağı kesin. Bakış açısı, işine tutkusu, satış mesleğinde kendisini sürekli geliştirmeye çalışması... Bu konuda bende hiç bir şüphe bırakmıyor. “Günlük müşteri ziyaretlerimde kitabınızı okuduktan sonra ziyaret rotamı çok daha verimli hale getirdim” diyor. Her gün ziyaret yapmaya ve yeni müşteriler ile tanışmaya gayret ediyor.

Hem bu mekanı görmeniz, hem de Necati ile tanışmanız için bir pazar günü Portaxe’a bruncha gitmenizi tavsiye ederim.

Sevgilerimle,

Taner Özdeş

3 Şey

01.06.2008

Hayatta bir kez gittiğinde asla geri dönmeyen üç şey :

Zaman, sözcükler, fırsattır

Hayatta kaybedilmemesi gereken üç şey :

Barış, umut, dürüstlük

Hayatta hiç emin olunamayacak üç şey :

Düşler, başarı, zenginlik

Hayatta insanı geliştiren üç şey :

Çok çalışma, samimiyet, başarı

Hayatta insanı mahveden üç şey :

Cesaretsizlik, gurur, öfkedir

Şirketimi nasıl altüst edebilirsin

29.05.2008

Bugün hayatımın en duygusal anlarından birini yaşadım. Avusturya Lisesi’nden mezun oluşumun 25.yili kutlamaları vardı. Eşim ve çocuklarımla 27 Nisan Pazar günü yıllar önce okumuş olduğum okulumu tekrar ziyaret ettim. 25inci, 40ıncı ve 50inci yıl mezunları her yıl biraraya gelerek okuldan diploma alırlar. Törenden iki saat önce her zamanki gibi spor salonuna gitmiştim. Spor yaparken aklıma birçok düşünce geldi. “Taner” dedim “sen bir konuşma yapmak zorundasın.” Konuşmanın başlıklarını spordan sonra ufak bir kağıda yazdım. Okula vardığımda halen kararsızdım. Konuşma yapmalı mıydım? Sınıf başkanımımız Murat Yasa çok güzel bir konuşma yaptı. Bundan sonra tek tek isimler söyleniyor ve sahneye davet ediliyorduk. Sıra bana geldiğinde sahneye çıkdığımda, karar vermiştim. Okul Müdürü’nden izin istedim ve ufak bir teşekkür konuşması yaptım.

Çocuklarım bu konuşmayı yaptığım sırada annelerinin gözünün dolduğunu bana söylediler. Eşim böyle anlarda hep ağlardı. Ben ağlamanın zayıflık göstergesi olduğunu düşündüğüm için eşimin ağlamasını her zaman kıskanmışımdır. Duyguları doya doya yaşamak. Ben o kadar kontrolü bırakamıyordum. Kendime göre duygusaldım. Ama eşim benden kesinlikle farklıydı !

Bu hafta sonu bir kitap satın aldım. Ölmeden önce keşfetmeniz gereke 5 sır. İlgimi çekmişti. Kitapta en önemli iki noktanın altı çizliyordu. Mutlu olmak ve hayatının anlamını bulmak insanların hayattaki en büyük iki hedefiydi. Ben her ikisinide sürekli yaşıyordum. Hayatımda sürekli mutluydum. Hayatın anlamı ise bana göre sevgiydi. Bunu da bana annem öğretmişti.

Her ne kadar okuduğum yüzlerce kitap bana aynı şeyi söyledi ise de arkadaşlarım beni hep yüzümdeki o gülümseme ile hatırlıyorlardı. Taner, sen hep gülümsersin. Yüzünden gülümseme hiç eksilmez derlerdi.

Okuldan mezun olalı 25 yıl zaman geçmişti. Yazıyı yazdığım bu akşam, o kadar eğlendimki. Doya doya dans etmiştim, hep birlikte şarkı söylemiştik. Sevdiğim takım Galatasaray Fenerbahçe’yi yenmişti. 25. yılı Reina’da kutladık. Klübün sahibi Galatasaraylı olması sebebiyle bütün gece Galatarasaray şarkıları çaldı. Dans edip,doyasıya eğlendik. Bu yakın dostlarımla tam 25 yıl görüşmemiştik, ama samimiyetimizden, doğallığımızdan hiç bir şey kaybetmemiştik. Benim için 25 sene sonrasında hiç değişmeyen kişilerin başında geldiğim sürekli söylendi. Bunun sırrı neydi ? İyi yaşamam, mükemmel bir eşe ve çocuklara sahip olmam, mükemmel bir anne ve babaya sahip olmam, şanslı olmam mı ? Hepsi olabilirdi.. Ben size sırrımı söyleyim. Dünyada birçok kitap yazılıyor, hepsi milyonlarsa kopya satıyor. Size sırlarını anlatıyorlar. Ben size sırrı mı söyleyim mi?

Benim sırrım çok basit, kendimi sevmem ! O kadar basit ..

Bu akşam bir çok dostumla konuştum. Hepsi kendilerine göre sırlarını benle paylaşıyorlardı. Hepsi benim için gerçek bir dosttu. Her zaman söylerim, hayatta lise dostluğunun yerini hiç bir şey alamaz diye.

Bu akşamdan aklımda kalan en önemli söyleşi buydu !

Önemli bir şirketin patronu olan arkadaşım bana bir hikaye anlattı. Dünyanın önde gelen bir şirketin patronu işe alma sırasında işe alacağı elemanlara şu soruyu soruyormuş : “ How can you fuck up my company?” (Benim şirketimi nasıl altüst edersin?”)

Dünya değişiyor. Çalışanların beklentilerini karşılamak zor. Çok kuralcı olmak çalışanları mutsuz ediyor. Elemanların yaratıcı olmasını istiyorsanız, bırakın yaratsınlar. Bu soru beni derinden etkiledi.

Sorunun cevabını doğru bilen kişi şirketin standartlarının üzerinde bilgiye sahip olmalı. Aksi takdirde şirketin altında ezilir ve sıradan bir kişi olur. Bu sorunun cevabını bilen kişi şirketi ileri taşır.

Günümüzde sıra dışı olmak gerekiyor. Sıradan kişiler şirketi ileri taşıyamıyor. Ben hep sıra dışı biri oldum. Hep eleştirildim ama sevildim. Sıradışı olmak gibi amacım yoktu. Tek amacım vardı, mutlu olmak, doğal olmak ve yüzümden gülümsemin eksilmemesi.

Patronlar sıradan düşünen insanları istemiyorlar. Şirketlerini ileri taşıyan kişeleri arıyorlar. Ne kadar garip de olsa . Mutteşem bir soru “ How can you fuck up my company? “ Cevabınız yoksa. Böyle bir şirket bulana kadar yeni işinizi seçmeyin !

Sevgilerimle,

Taner Özdeş

Bilinçaltının Gücü

26.05.2008

Bakış açılarımız, dünyayı ve kendimizi değerlendirme kriterlerimiz de farklı. Başınıza gelen bir olaya üzülüp hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Bunu bir deneyim olarak görüp yeni öğrenim ve farkındalıklarınıza da odaklanabilirsiniz. Seçim sizin…

Çok gelişmiş bir bilgisayar saniyede 100 milyonun üzerinde işlem yapabiliyor. Bu bilgisayarın 100 sene boyunca yapabileceğini bizim beynimiz 1 dakikada yapabilecek kapasiteye sahip. Peki bu muazzam gücümüzün ne kadar farkındayız? Eğer farkındaysak ne yönde kullanıyoruz?

Evimize, kendimize yeni bir eşya alırken onu; kalitesi, fiatı, işlevselliği gibi belirli kriterler bakımından imtihana tabi tutuyoruz. Duygularımızın, düşüncelerimizin, davranışlarımızın kaynağı; bizi oluşturan her şeyi kontrol eden beynimiz hakkında neler biliyoruz? Zihnimizi temel olarak bilinç ve bilinçaltı olarak iki kısımda inceleyebiliriz. Bilinçli zihnimiz zihnimizin rasyonel düşünen kısmı.Yani farkında olduğumuz düşüncelerimiz. Siz bu yazıyı okumaya karar verdiniz. İşte bilinçli zihniniz şu anda çalışıyor. Biraz sonra belki karnınız acıkacak. Tarhana çorbası içmeye karar vereceksiniz. Bu da bilinçli zihninizin bir tercihi.. Yapılan araştırmalara göre zihnimizin bu kısmı 5 ila 9 arası veri alabiliyor.

Bilinçaltımızı bir depoya benzetebiliriz. Zihnimizin % 88lik bir kısmını oluşturuyor. Beş duyumuz vasıtasıyla alınan her bilgi, yani bütün yaşamımız, bir kameraya çekilmiş gibi orada kayıtlı. O uyku da uyumuyor. 24 saat çalışıyor. Nefes alışımızı, kalbimizin atışını, kan dolaşımımızı, sindirim sistemimizi; kısaca size ait olan her şeyi siz düşünmeden sizin için kontrol ediyor. Bilinçaltı bu kadar gücüne karşın o kadar aptal ki, gerçekle gerçek olmayanı ayırt edemiyor. Yani kör ve sağır. Çünkü ona söylediğiniz her şeyi gerçek gibi algılıyor. İşte biz bunu avantaj olarak kullanabiliriz. Bilinçaltımızı kullanarak hayatımızı değiştirebilir, istediğimiz her şeye kavuşabiliriz. Nereye gittiği belli olmayan bir arabanın kontrolünü elimize alabiliriz. Hadi arka koltuktan direksiyona geçelim. Arabayı istediğimiz yöne doğru sürelim.

90’lı yılların başında bir bilim dergisi olan Research Qarterly’de yayınlanan çok ilginç bir araştırma var. Bu araştırmada basketbol oynayan öğrenciler üç guruba ayrılıyorlar. İlk gurup basketbol topunu fileye sokabilmek için 20 gün boyunca fiziksel antreman yapıyor. Ter döküyor. İkinci gurup hiçbir şey yapmıyor,yan gelip yatıyor. Üçüncü gurupsa 20 gün boyunca her gün zihinse antreman yapıyor. Yani zihinlerinde hayali olarak topu tutuyorlar, paslaşıyorlar, çok güzel atışlar yapıyorlar, terlediklerini hissediyorlar, inanılmaz güzellikte bir maç çıkararak seyircinin alkış seslerini duyuyorlar, maç bitiminde gelen tebrikleri kabul ediyorlar. 20 günün sonunda her gün antreman yapan ilk gurubun performansında % 24‘lük bir artış oluyor. Yan gelip yatan ikinci gurupta, beklenilebileceği gibi, hiçbir değişiklik yok. Zihinsel antreman yapan üçüncü gurubun performansında da % 23’lük bir artış oluyor.

Dikkat edin! Topu ellerine bile değdirmeden hemen hemen ilk gurup kadar başarı sağlıyorlar. Yani bilinçaltı beş duyunun etkili bir şekilde kullanıldığı ve canlı hayallerin kullanıldığı bir senaryonun sürekli tekrarlanmasıyla, aslında henüz gerçekleşmemiş şeyleri gerçekmiş gibi kabul etmeye başlıyor ve beyne bu sinyali gönderiyor. Ne müthiş bir güç öyle değil mi? Maalesef korkularımız da bu yolla oluşuyor.

İnsanoğlunun doğuştan sahip olduğu iki temel korku var. Düşme ve ses korkusu. Kalan bütün korkularımızı süreç içerisinde öğreniyoruz… Nasıl mı? Hepimizin korktuğumuz şeylerle alakalı senaryolarımız var. Bunlar olumsuz görüntüler, sesler ve hisler içeriyorlar. Düşüncelerimiz kendilerini gerçekleştirme kehanetine sahiptirler… Çevremizdekilerin iyi yönlerini görürsek hep iyi insanlar, kötü yönlerini görürsek hep kötü insanlar çıkar karşımıza… Odaklandığınız şeyler yaşamınızın kalitesini belirler…

İnanç mı yoksa Para mı?

21.05.2008

Son günlerde insanları en çok motive eden şey nedir sorusunu cevabını düşünüyor ve bunun yanıtını bulmak için araştırıyor ve gözlemliyorum.

Motivasyon içten mi gelir , yoksa dışarıdan mı?

Bu hafta “Asemble” firmasının organize ettiği mükemmel bir seminere katıldım.

Bu yıl ikincisi düzenlenen Düş= Gerçek +Zaman isimli seminerinin konusu “Kuantum Liderlik”

Seminerde Amerika’nın en iyi psikoterapistlerinden Anthony Galie Kuantum tarafından hipnoz edildim. Hipnoz edilme fikri bana ilginç geldi. 250 kişi arasından sadece 5 kişi bu deneyime katılacaktı. Anthony, bunu söyledikten sonra hemen düşünce gücümü devreye soktum.

Düşünce gücüm bana her zaman şunu söyler “Evrene istediğin şeyi çok istediğine dair kuvettli bir mesaj ilet”. İster inanın ister inanmayın ama salonda ilk seçilen kişi bendim. Tabii ki seçmek için ufak bir deneme yaptı. Denemeyi yapanlar arasından en uygun olanları seçti.

Ayırca belirtmek isterimki; Bu ilginç bulduğum deneyi 28 Mayıs’taki “Limit Sizsiniz” seminerimde katılanlara tatbik edeceğim. Kayıt yaptırma imkanına sahipsiniz.. http://www.tanerozdes.com/Limit-Sizsiniz-Semineri_s7.aspx

Hipnozun sonunda şunu anladım. Dünyada en büyük güç, düşünce gücü. İnsan, beyninin sadece yüzde 10’unu kullandığını düşünürseniz bu gücü ne kapasitede kullanacağımız bize kalmış. Potansiyeli siz düşünün. Bunun binlerce örneğini sporda yaşıyoruz. Mucizeler gerçekleşiyor...

Peki bu noktada aklıma gelen soru ; Para mı daha büyük güç, yoksa İnanç mı ?

Liderlik zirvesinde ilgimi en çeken soru şuydu : “ Günde 24 saat, her gün yapmak isteyeceğiniz iş ne olabilir? Hem de size hiç bir ücret ödenmeyeceğini düşünürseniz” Aslında bunun başka soru şekli “hayatta en çok ne yapmak sizi mutlu eder?”
Para tabii ki belli bir ölçüde bizler için motivasyon aracıdır ama sadece belli bir ölçüde,fazlası motive etmez,ama İnançlarımız bizi motive eder.

Dünyada yapmak istediğimizi yapmamamızın en büyük 3 nedeni var - Stepheno D’Anna (Tanrıların Okulunun yazarı ) şöyle diyor: Korku, Şüphe,Kaygı ve Olumsuz düşüncelerimiz..

Bunlardan kurtulursanız hayatın gerçek anlamını ve mutluluğunu elde edersiniz.

Bunların yıkmanın en büyük sırrı ise arkasından koşacağınız bir düşe, hayale sahip olmak”

Hipnoz edilerek uyutulmuş, birçok şeyi kontrolümün dışında 250 kişinin önünde yapmıştım. Gösteri bittiği zaman, birçok kişi yanıma geldi. Bir çok kişi bana soru yöneltti; “Nasıl oldu? “ “ Para mı aldın?” “ Senin gibi güçlü biri nasıl hipnoz olabilir?” “Olamaz, inanmıyorum, imkansız !” Bu sorulardan sonra ben bile kendimden şüphe etmeye başladım.

Bu sorulara ise yanıtım çok basitti; sadece Anhony’ye güvendim, inandım ve bu deneyimi yaşamak istedim. Emimim diğer 5 kişiden daha az kontrolümü kaybettim. Ama uyudum, hatta uyurken kahkahalar ile güldüm, kolumu 10 dakika hareketsiz havada kitledim. Bunların hepsini bilinç dışı yaptım.

Düşüncenin gücü, enerjinin gücü. Bunları sürekli okuyorum. Ama yaşamak ayrı bir şey.

Konferansın adı Düş = Gerçek + Zaman. Stepheno diyor ki “ Düş ile gerçek arasındaki tek fark zamandır. Yani zamanla düşlerimiz gerçek oluyor. Hayatımda geldiğim bir çok noktada istek,çaba, inanç, kararlılık, çok istemenin gücünü gördüm. Bazı noktalarda korkularım oldu. Halen de zaman zaman var. Bunların bana zararı oldu mu derseniz tabiki oldu. Çünkü bunlar hayatımı kısıtlamama sebep oluyorlar. Bana göre en büyük başarısızlık veya pişmanlık; başlamamak, denenememek, başında vazgeçmektir. Bu nedenler gerçek başarısızlıktır.

Aslında ben hayatta başarısızlık diye bir kavrama inanmıyorum. Aynı şekilde hedef olmadan ulaşılmış bir başarı, bana göre başarı değildir.

“Dice Kayek” markasının yaratıcıları çocukluktan tanıdığım Ayşe ve Ece Ege’nin hikayelerini dinlerken başarının aslında bir adım ileride olduğunu ve bu iki kardeşin başarılarının sırlarının sadece kendilerine olan inançları olduğunu konuşmalarından anladım. Şans var mı? Var. Ama “şans hazır olana güler” diye bir söz var. Ayşe ve Ece’nin paraya ihtiyaçları yoktu. Herkes gibi evlenip sade bir hayat yaşayabilirlerdi. Ama tutkuları ve kendilerine inançları vardı. Ece Ege ile olan sohbetimi yakında zevkle okuyacağınızı ümit ediyorum. İnanın bu tür insanlarla tanışmak bana hayatın anlamını bulmamı sağlıyor.

Ben niye varım bu dünyada sorusunu cevabını düşündünüz mü? Düşünmediyseniz yoksa o zaman en kısa zamanda cevabını bulun. İnanın bunun cevabı çok para olamaz!

En son konuşmacı olan Continental Hava Yollarını batmaktan kurtaran muhteşem şirketin CEO’su Gordon Bethune’nin konuşmasını heyecanla beklemiştim. Kendisinin en önemli sözü halen aklımda “Başarı nereye gittiğini bilmektir, bilmiyorsan, seni her yol sonunda oraya çıkaracaktır”

Doğru karar verme yeteneği iyi bir liderin en önemli vasfıdır diyordu. Paranın insanı motive etmeyeceğini ve yanında çalışanlara değer vererek, paylaşarak nasıl havayollarını kurtardığını anlattı. Dinleyiciler ise her zaman ki gibi bir formül bekliyorlardı. “ Başarınızın sırrı nedir? İyi bir lider nasıl olmalı?” Buna benzer sorular.

Bugün gençler 6 ayda müdür olmak istiyorlar. Başarının ilişkilerle olduğunu düşünüyorlar. Ama maalesef ilişkiler sadece sizi kapıdan içeri sokar, orada kalmanızı sağlamaz.

İnanç, tutku, çalışkanlık, bunlar varsa başarı her zaman sizin olacaktır. Bunun kısa yolu ve formülü maalesef yok. En büyük başarıya ulaşmak mı istiyorsunuz, o zaman başarısızlık oranınızı ikiye katlayın!

Limit Sizsiniz seminerlerimde görüşmek üzere..

Sevgilerimle,

Taner Özdeş

İçimizdeki Sır

15.05.2008

Bir kızılderili masalında denir ki ; kainatın yaratılışı tamamlanmış , sıra insana gelmiştir.Yaratıcı , insanı yaratmadan önce bütün varlıklara seslendi:

‘‘ İnsanlar hazır oluncaya kadar onlardan bir sırrı saklamak istiyorum.Bu sır onların mutluluğudur.Sizce bu sırrı nereye saklayayım? ’’

Kartal söz aldı:

‘‘ Bana ver , Allah ’ ım ; onu aya götüreyim.’’

Yaratıcı, ‘‘ Hayır !’’ dedi. ‘‘Bir gün gelir , oraya da giderler ve onu kolayca bulabilirler.’’

Yunus balığı, ‘‘ Onu okyanusların derinliklerine gömeyim, Allah’ ım,’’ diye teklif etti.Yaratıcı , ‘‘ Orada da rahatlıkla bulabilirler,’’ dedi.

Arslan ormanın derinliklerini, koyunlar ıssız meraları önerdi; ama Allah , hiçbirinin önerisini kabul etmedi.

En sonunda köstebeğin önerisi geldi:

‘‘ Allah’ım bu sırrı insanların içine koy ,’’ dedi.Bu yüzdendir ki ; her kim mutluluğu başka yerlerde ararsa , her zaman mutsuz olmaktadır.

Hakan Büyükdere

Anlamak için dinleyin

13.05.2008

Bazen kelimelerden çok şey bekler ,doğru ve gerçek olmalarını isteriz,oysa onlar herkes için farklı gerçekler ifade ederler.

Tepki vermeden, söz kesmeden , yargılamadan dinlemeyi, kaçımız başarabiliyoruz?

Kaşımızdakini gerçekten dinlemek , ona zaman ayırmayı, odaklanmayı gerektirir. İyi bir dinleyici söylediklerimizin içinden neyin önemli olduğunu anlayabilen kişidir. Dinlemek için önce susmak , tepki vermekten vaz geçmek gerekir ,karşımızdaki kişi bize ne kadar yakınsa vereceğimiz tepki o denli büyük olacaktır.

Sevdiğimiz kişilerle aramızdaki iletişimin bazen oldukça zor sağlanması bu sebeptendir, hele bu kişi benle olan ilişkisinden bahsediyorsa üzüntülerim, arzularım, yanlış anlaşılma , reddedilme ve sevilmeme korkusu harekete geçebilir ve biz oldukça tepkisel davranabiliriz.

Dinleyenler genellikle kendi iç dünyaları ile öyle doludur ki, biz bir şeyler anlatırken, bizim iç dünyamızı ,arzularımızı isteklerimizi ,üzüntülerimizin asıl nedenlerini anlayamaz. Dinliyor gibi görünür yada içlerinden bazılarını anlar diğerlerini eler,ama gerçekte söylediklerimizin hepsini dinlemez ve bizim iç dünyamızı değil kendi iç dünyalarını odak olarak alırlar.

Çoğu diyalog dinleyici olmaktansa, konuşan olmak ve kendini dinleten taraf olabilmek için verilen bir savaşa döner.

Dinlemek bir dikkat meselesidir, karşımızdakini bekleyebilmek ve ilgi göstermektir. Herkesin gönlünde yargılanmadan ,sözü kesilmeden, yanlış anlaşılmadan kendini ifade edebilme isteği yatar . Bazen karşımızdakinin tahmin edebileceğini düşünüp, kendimizi doğrudan ifade edemeyiz yada etmeyiz bunu karşımızdakinin anlamasını bekleriz. Bence iletişimdeki en büyük problemlerden biridir bu , ima etmek ve karşımızdakinin, kafamızın içini okumasını ve üstelik tüm ayrıntıları ile bizi doğru anlamasını beklemek .”Sana ne hissettiğimi söylemek istiyorum” çoğu zaman bu açık bir dille ifade edemememizden dolayı iletişim problemleri ortaya çıkar.

Eğer karşımızdakini gerçekten anlamak istiyorsak, söylediği kelimelerin ötesine giderek derin manalarını, aslında bize verdiği gizli mesajları anlamak gerekir ki, bu da çok iyi bir dinleyici olduktan sonra kazanılabilecek bir beceridir.

Karşımdaki mantıksal düzeyde konuşuyor, bana bir kavramı , fikri anlatmaya çalışıyor ve bende onun söylediklerini duygusal yönünü duyuyorsam, karşımdakini gerçekte anlamıyorum demektir. Aynı şekilde hayal dünyasından, yada duygusal düzeyde konuşuyor ve ben onu mantıksal düzeyde dinliyorsam gene anlamıyorum demektir. Karşımdaki kişinin demek istediği ile benim anladığımın aynı olup olmadığını denetlemeye geri –iletim adı verilir. Dinlemek insanı mutlaka anlamaya götürmüyor bu sebeple eğer iyi bir iletişim kurmak istiyorsak geri-iletimi aktif olarak kullanmalı ve karşımızdakini anlayıp anlamadığımızı bu şekilde ifade edebilmeliyiz. Bu sayede kelimelerin karşımızdaki kişide ki anlamı ile , bizde aynı kelimenin yüklü olduğu anlamın aynı olup olmadığını ortaya çıkartabiliriz. Çok güçlü bir insan dediğimde,”gücün”bendeki anlamı manevi olarak dayanıklı, zorlukları yenebilen ken ,karşımdaki kişi bunu zengin yada kuvvetli olarak anlayabilir. Bunu açığa çıkartmak için” güç derken” sorusunu sorabiliriz böylece karşımızdaki gücün manasını açacak ve benim anladığım ile onun anladığı mana arasındaki fark ortaya çıkacak ve yanliş anlaşılmalar ortadan kalkacaktır. Çünkü insanlar sorunlarını genellikle üstü örtülü, simgesel bir biçimde ortaya koyarlar, yani açıkça söylemezler.Geri –iletim alarak yanlış anlamayı ortadan kaldırıp karşımızdakinin gerçekte bize vermek istediği mesaja odaklanabiliriz.

Kişileri gerçekten anlamak amacı ile tüm dikkatimizle ,yargılamadan dinlemek ,ona büyük bir huzur ve güven sağlar .Bize güven duyduğu içinde iç dünyasını olduğu gibi açmaktan çekinmez. Böylece gerçekte kendinin bile tam manalandıramadığı beklide bilmediği problemleri görüp ,daha rahat değerlendirebilir.

Değer verdiğimiz, kendimize yakın bulduğumuz kişilerin problemlerini konuşurken,önemli olan, dile getirilen arzu yada ihtiyacı duyduğumda, kendimi buna cevap verme zorunluluğunda hissetmemem gerektiğini bilmem, yapmam gerekense ,bir problemi çözüm bulmak zorunda olmadan duymam,anlamam ,dinlemem ve karşımdakini anladığımı belirtmemdir.

Bir güzel söz söyleme sanatı varsa, birde güzel anlama ve dinleme sanatı vardır. (Epiktetos)

Ayşe Esendal -Dönüşüm Konağı

Müşteriye doğru davranmanın gücü

09.05.2008

İnsan duygusal bir varlıktır. Satın alırken duyguları çoğu zaman devreye girer ve alım kararını etkiler. Mantığı ise satın alma kararını verdikten sonra devreye girer.

Özellikle değeri düşük perakende satışlarında müşteri temsilcisinin davranışı (tutumu) satın alma kararlarını (olumlu veya olumsuz) yüzde 50 den fazla etkilediği araştırmalar sonucunda ortaya çıkmıştır.

Bir dükkana girdiğimde oradaki elemanların tavrı ve tutumu beni son derece etkiler. Ruh halime göre bazen bana yaklaşmalarını, bazen de uzak durmalarını isterim. Profesyonel satışçılar müşterinin ruh halini sözsüz dilinden anlarlar ; duruşlarından , hareket edişlerinden , bakışlarından, göz temaslarından, yüz ifadelerinden ve mimiklerinden. Ona göre müşteriye yaklaşırlar ve konuşurlar. Aynı şekilde, dükkandaki satış temsilcileri ( artık danışmanda deniyor) de kendi sözsüz iletişimlerini* ve ruh hallerini de kontrol etmek zorundadırlar.

Günlük dertlerinden, sorunlarından kendilerini o an işi uzak tutup, sadece müşteriyi nasıl en iyi şekilde hizmet edebileceklerini ve samimi bir şekilde yardımcı olabileceklerini düşünmelilerdir. Bu tabii ki göründüğü kadar kolay değildir. Sürekli eğitim almaları ve bu konularda kendilerini geliştirmelilerdir. Bu konuda kendilerini gözlemlemeleri, davranış ve tutumları konusunda farkında olmaları ve bilinçli hareket etmeleri gerekmektedir.

Bu seferki iş seyahatimden dönüşümde Prag havalimanında boş zamanım vardı. Alışveriş yapmaya niyetim yoktu, ama ruh halim alışveriş yapmak istiyordu. Oldukça yoğun bir dönem geçiriyordum ve kendimi ödüllendirmek istedim. Öncelikle “Tie Rack” mağazasına uğradım. Tezgahtaki bayan bana hiç müdahale etmedi. Zaten rahatsız edilmek istemiyordum. En çok sevdiğim kravat alışverişlerinde öncelikle tüm kravatları gözlerimle süzmek, dokunmak en büyük keyifimdir. Bu konuda birisi müdahale ederse veya beni bakışlarıyla kontrol altına alırsa orayı hemen terk ederim. 15-20 dakika kemer ve kravatları inceledim. Karar vermekte zorluk çekiyordum. Tam ne istediğimi bilmiyordum. Bahar geliyordu, canlı renkli, modern kravat almak istiyordum. Para birimi Çek olduğu için hesap kitap yaptıktan sonra, fiyatın oldukça uygun olması sebebiyle almaya karar verdim. Promosyon olması sebebiyle; 1 kravat alana, 2. kravat yüzde 50 indirimli kampanyası cazip geldi ve iki kravat almaya karar verdim.

Beğendiğim 5 kravat arasından 2 tane seçmem gerekiyordu. Sonunda 1 tanesine kesin karar verdim, diğer 3 tanesini de kasada duran tezgahtar bayana göstermeye karar verdim. Biraz sert bakışları olmasına rağmen, bana karşı olumlu ve sabırlıydı. O da 2 kravat seçti, son kararı ben verdim. Bu tür kararlarda bayanlara hem güvenirim, hem de farklı görüş almak beni rahatlatır. Bayanın bu olumlu tavrı, benim alım kararıma destek olmuştu.

Sonrasında Prag’dan Frankfurt’a uçtum. Oradan da İstanbul’a uçacaktım. Vaktim vardı. Her defasında kararsız kalırım. Türkiye’deki Duty Free’den mi alışveriş yapsam yoksa Avrupa’daki Duty Free’den mi diye. Mağazadan içeri girdim. Aklımda gözlük ve saat alma fikri vardı. Onun dışında içki, çikolata, puro.. Gözlük reyonuna gittiğimde oradaki bayandan yardım istemeye karar verdim. Bu tür kararları eşime danışarak veririm. Olmayınca muhakkak oradaki bayan satış temsilcilerinden destek alırım. Bu bayan bir Tayvanlıydı. Güler yüzlü, yardımsever ve sabırlıydı. Gözlükleri tek tek denemeye başladım. Bana bu olmadı, bu olmaz şeklinde yorumlar yapıyordu. Suratıma büyük olduğunu, kaşlarımın çok üzerinde olduğunu, vb cesur ifadelerle beni sürekli yönlendiriyordu. Nedense kendisine birden bu samimi tavırları sebebiyle kanım ısındı ve verdiği kararlara güvendim.

Abartmasız 10 gözlük denedim, bir yandan da denediğim gözlükleri alırken diğerlerini yere düşürüyordum. Kendisi sakince yerden alıyordu. Müthiş bir sabır ve hoşgörü örneği!

En sonunda birlikte 2 gözlük beğendik, bir daha denemeye karar verdikten sonra ortak karara vardık.. İçim rahat etmişti. Fiyatta oldukça uygundu..

Ruh halim birden değişmişti. Kendisi ile ayaküstü sohbet ettikten sonra eşime hediye almaya karar verdim. Anneler günü geliyordu ve her sene son dakika stresi yaşamaktansa içime sinen bir şey alayım dedim. Seçenekler küpe, kolye ve yüzüktü. Eşime kolye almaya karar verdim. Benim seçimimi klasik buldu, beğendiğim diğer kolyeyi daha modern diyerek almam konusunda beni ikna etti. Güzel bir hediye paketi yaptı. Bu arada her şeyi buradan almaya karar verdim. Tüm çalışanlar o kadar olumlu idi ki, hepsi benim için seferber oldular. Her türlü bilgiyi bana sabırlı ve yardımsever bir tavırda aktardılar.

Bu Duty Free mağazasından alışveriş yapmak ayrıcalık diye düşündüm; herkes güler yüzlü, ortam sıcak, çalışanlar olumlu tavır sergiliyorlardı. Çok keyif almıştım bu alışverişten.

Sonuç olarak yaşadığım bu tecrübe mağazada çalışan personelin müşteri üzerinde ne kadar önemli olduğunu bir defa daha bana anlama imkanı vermişti.

Günün yoğun temposunda doğal olarak müşteriler gergin ve stresli olmaları çalışanların işini iki kat daha zorlaştırıyor. Müşteri öncelikle değer verildiğini hissetmek, sıcak bir tavırla karşılanmak ve samimi bir şekilde yönlendirilmek istiyor veya hiç bir şekilde rahatsız edilmek istemiyor. Satış temsilcilerinin müşterileri doğru okumaları, ne istedikleri konusunda yardımcı olmaları, doğru kararları vermeleri için doğru bilgiyi aktarmaları ve ihtiyaçlarını en doğru şekilde karşılamaları gerekiyor. Bu işi doğru yaparlarsa müşteri o yerde maksimum alışverişi yapıyor. Hatta sadık müşteri oluyor.

Bu seyahatimde gerçekten iki güzel deneyim yaşadım ve sizlerle paylaşmak istedim.

Müşteri hizmetleri bugün sattığınız mal ve hizmet kadar kıymetli, hatta daha fazla!

Buna benzer hikayeleriniz varsa benle paylaşırsanız memnun olurum. Bloğumda yayınlamak isterim.

Sevgilerimle,

Taner Özdeş

(*) Sözsüz iletişim – beden dili dışında, giyim tarzı, giyim ve davranışları, ses tonları, davranışlarla ilgili sosyal normları, takılan takı, dövme, mücevher, alanı kullanma tarzı, mesafe, zamanı kullanma tarzını kapsar.

Kavanoz ve 2 Fincan

04.05.2008

Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse, ne zaman 24 saat kısa gelmeye başlarsa, o zaman mayonez kavanozu ve 2 Fincan Kahveyi hatırlayınız!

Bir gün bir Felsefe profesörü, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur. Ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar;

Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler. Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur. Ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar, onlar da 'evet' doldu derler, profesör bu defa masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker.
Tabii Ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur.
Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde 'evet' derler.

Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, Kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler!
Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek 'eveet' Diyerek;
Ben 'Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım ' Der.
Şöyle ki; Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir.

Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.
O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz,
eviniz, arabanız vs.

Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.

'Şayet Kavanoza önce kum doldurursanız. ..' diye, anlatmaya devam eder, 'çakıl taşlarına Ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.

Aynı şey hayatımız için de geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır.

Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sağlığınıza dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin . Gerisi hep kumdur.

Bu ara bir öğrenci sorar; 'Peki, O iki fincan kahve nedir?'
Profesör gülerek: 'Bu soruyu bekliyordum, Hayatınız ne Kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan Kahve içecek kadar yer vardır.

Anonim