İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir. Derken,
kapının önünden ağır ağır geçen paspal, sevimsiz bir çocuk görürler. Berber,
iş adamının kulağına fısıldar;
 
'Bakın bu çocuk var ya, dünyanın en aptal çocuklarından biridir! Seyredin
şimdi...'
 
Berber çocuğa seslenir: 'Ali, buraya gel!'
 
Bunun üzerine çocuk sakince dükkâna girer ve yüzündeki aptalca sırıtmayla
berberi selamlar. Berber işadamının kulağına sessizce, 'bakın şimdi' diye
fısıldar ve bir elinde 5 liralık, diğer elinde 50 liralık bir banknot olduğu
halde çocuğa sorar:
 
'Hangisini istiyorsan alabilirsin? '
 
Çocuk dalgın dalgın bir 5 liraya bir de 50 liraya bakar ve sonunda 5 liralık
banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır.
 
Berber işadamına döner ve gülerek:
 
'Gördünüz mü? Size söylemiştim.' der.
 
Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendine oynayan
Ali'yi görür. Yanına giderek, neden 50 liralık değil de, 5 liralık banknotu
aldığını sorar. Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir:
 
' Eğer 50 liralığı alırsam oyun biter!'
 
Dale Carnegie diyor ki,
 
"Tanrı'nın bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten sonra
verdiğine inanırken... Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek,
iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle yargılama hakkına sahip
olabiliyoruz! "